Yağan yağmurun sesiyle uyandım sabaha
Pencereden kafamı uzattım dışarıya
Gökyüzünden yağıyordu yağmur karışık karla
Dışarıda olmadığım için her an şükrettim Allaha
Titreyen bedenim ısınıyor sobanın başında
İçime huzursuzluk doğuyor
Yağmurun altında ıslanan çocuklara
Hüzünlendim birden dışarıda yatanlara
Bugünü yarını değil her anını düşünmeyi bilmeli insan
Yalnızlıktan ister insan en çok bir ses
Bu dünya geçici her şey olmuş bir heves
Belki de düşünmesi gerektiği tek nefes
Rabia Aldemir
24 Yaşında, Mersin'de yaşıyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder