Bir türlü aklımdan çıkmaz ki hayalin
Seni tanıdığım günü özledim
Anılar ne yapsan silinmiyor ki
Göz göze geldiğimiz günü özledim
Eğlenceler kurup oynasam coşsam
Kahkahalar atıp neşeler saçsam
Varlıklarla servetlere ulaşsam
İnan seni senin ile özledim
Mendilimde saçının teli
Göğsüme bastırıp yaşarım seni
Birden sen sandım kendi gölgemi
El ele gezdiğimiz yolu özledim
Ülkeler yönetip emirler versem
Toplumlar içinde saygı da görsem
Aşılmaz dağları yola döndürsem
Elimi tuttuğun anı özledim
Seyfettin Çoban
77 yaşında, Ankara'da yaşıyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder