Hani bıçak vursan kanamaz yüreğin ya
Usulca çöken gecede karanlığın pervazsızca bastırdığı o anda
Birden sen gelirsin aklıma
Başlar hasretlik kimsesiz odamda
Birden güler göz kapakların
Sonra beni izler gibi olur karşı avluda duvar dibinde
Çıradan yansıyan gölgem gitmek bilmez oturur karşımda
Bilmem seni mi anlatıyor öyle suskun öyle vefasızca
Her yerde adın yazıyor
Kuruyup dökülen ağaç yaprağı sonbaharda
Her yanım duvar tenimde hançer
Yine sen varsın aynada
Öyle hüzün öyle mahzunca
Melih Tınaz
23 yaşında, Van'lı. İstanbul'da yaşıyor
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder